Benım adım yok ve Gece 3…
Bu saatle ilgili açıklayamadığım bir şey var.
Sanki herkes uyuduğunda, dünya biraz daha sessizleşiyor ama insanın içi tam tersine daha fazla konuşmaya başlıyor. Gündüz fark etmediğim ne varsa, gece bir şekilde kendini hatırlatıyor.
Belki de sorun şu…
Gündüz kendimizden kaçıyoruz.
Sürekli bir şeylerle meşgulüz. Telefon, konuşmalar, işler… Düşünmemek için yeterince sebep var. Ama gece 3’te hiçbir şey kalmıyor. Ne dikkat dağıtan bir şey, ne de kaçacak bir yer.
Sadece sen…
ve zihnin.
Düşünceler Neden Hep Gece Gelir?
Bunu yaşayan tek kişi değilim, biliyorum. Çünkü bu saatlerde akla gelen şeyler genelde herkesin benzer şeyler.
Çok büyük problemler değil aslında…
Ama küçük küçük şeyler.
Yarım kalmış bir konuşma,
söylenmemiş bir cümle,
içine atılmış bir kırgınlık…
Gündüz “boşver” dediğin şeyler, gece bir şekilde büyüyor.
Sanki zihnin diyor ki: “Gündüz kaçtın ama şimdi buradayız.”
Ve insan, istemese bile düşünmeye devam ediyor.
Kendine Karşı Dürüst Olmak
Gündüz güçlü görünmek kolay.
İnsanların içinde, herkes bir şeyleri saklıyor.
“İyiyim” diyorsun.
“Geçti” diyorsun.
“Önemli değil” diyorsun.
Ama gece…
Bu cümleler kendine bile inandırıcı gelmiyor.
Kendi kendine kaldığında, gerçek olan neyse o kalıyor.
Ve bazen o gerçekler… düşündüğünden daha ağır oluyor.
Mesela kendine şu soruyu sormak:
Gerçekten mutlu muyum?
Bu sorunun cevabı çoğu zaman net olmuyor.
Ama net olmayan şeyler de insanı rahat bırakmıyor.
Unutmak Sandığımız Şeyler
Birini unutmaya çalışıyorsun.
Ya da bir şeyi geride bıraktığını düşünüyorsun.
Gündüz her şey normal gibi.
Hatta “geçti” diyorsun.
Ama gece…
Hiç beklemediğin bir anda aklına geliyor.
Bir anı, bir cümle, bir his…
Ve fark ediyorsun ki, aslında hiçbir şey tam anlamıyla geçmemiş.
Sadece üstü kapanmış.
Gece olunca…
o kapak açılıyor.
Sessizliğin İçindeki Yalnızlık
Gece 3’te uyanık olmak…
insana farklı bir yalnızlık hissettiriyor.
Bu, gündüz hissettiğin yalnızlık gibi değil.
Daha sessiz, daha derin…
ve daha gerçek.
Sanki herkes hayatına devam ediyormuş gibi…
ama sen bir yerde takılı kalmışsın gibi.
Bu his doğru mu bilmiyorum.
Ama hissettiriyor.
Ve bazen hissetmek, doğru olup olmamasından daha güçlü oluyor.
Aslında Hepimiz Aynıyız
Dışarıdan bakınca herkesin hayatı farklı görünüyor.
Ama iç dünyaya gelince işler değişiyor.
Çünkü çoğu insan aynı şeyleri yaşıyor.
Herkes bir şeyleri düşünüyor.
Herkes bir şeyleri içine atıyor.
Herkes bazı şeyleri kimseye anlatamıyor.
Ama kimse bunu açık açık söylemiyor.
Belki de en garip olan bu…
Aynı şeyleri yaşayan insanların, birbirinden habersiz olması.
Sonuç: Gece Düşünmek Bir Zayıflık Değil
Gece 3’te aklımdan geçenler…
kimseye anlatamadıklarım değil aslında.
Sadece anlatmaya alışmadıklarım.
Belki de bu saatler…
insanın en gerçek olduğu saatler.
Maskesiz, filtresiz…
olduğu gibi.
Ve belki de hepimiz…
aynı şeyleri düşünüyoruz.
Sadece gündüz birbirimize söylemiyoruz.
