Benim Adım Yok..Bazen insanın derdi çok büyük olmuyor aslında…
ama yine de yoruluyor.
Bunu anlatmak biraz zor.
Çünkü dışarıdan bakınca her şey normal görünüyor.
Gün içinde konuşuyorsun, gülüyorsun, işini yapıyorsun.
Hatta bazı anlar gerçekten iyi bile hissediyorsun.
Ama içerde başka bir şey var.
Sürekli çalışan bir zihin gibi…
hiç kapanmayan bir sekme gibi…
Ne tam susuyor, ne de tamamen rahat bırakıyor.
Büyük Şeyler Değil, Biriken Küçük Şeyler
İnsan genelde büyük şeylerden değil,
küçük küçük biriken şeylerden yoruluyor.
Birinin söylediği bir söz,
içine attığın bir kırgınlık,
önemsemediğini sandığın bir an…
Hepsi bir yerde birikiyor.
Başta fark etmiyorsun.
Ama zamanla…
o küçük şeyler ağırlaşmaya başlıyor.
Ve bir noktadan sonra insan,
neden yorgun olduğunu bile tam açıklayamıyor.
Anlatmak İstememek Değil, Anlatamamak
Bazen biri soruyor:
“İyi misin?”
İnsan o an duruyor.
Çünkü aslında tam iyi değil.
Ama kötü de değil gibi.
Daha çok… karışık.
Anlatmak istese, nereden başlayacağını bilmiyor.
Başlasa, eksik kalacak gibi geliyor.
Ve bir süre sonra…
insan anlatmamayı seçiyor.
Bu bir tercih gibi görünse de aslında değil.
Daha çok…
yorgunluk.
Gece Olunca Daha Net Hissedilen Şeyler
Gündüz bu durum biraz daha idare ediliyor.
Çünkü dikkat dağıtan şeyler var.
İnsanlarla konuşuyorsun, bir şeylerle uğraşıyorsun…
Ama gece…
Her şey durunca, o his daha net geliyor.
Düşünceler biraz daha artıyor.
İçinde olan şeyler biraz daha belirginleşiyor.
Ve insan, gün içinde bastırdığı ne varsa
onlarla baş başa kalıyor.
Yalnızlık Değil Ama Tek Başınalık
Bu durum her zaman yalnızlık değil aslında.
Çünkü etrafında insanlar olabilir.
Ama yine de bazı şeyleri tek başına yaşıyorsun.
Herkese anlatılmayan şeyler var.
Herkesin içinde sakladığı bir taraf var.
Ve o taraf genelde en çok yorulan taraf oluyor.
Sonuç: Herkes Biraz Yorgun
Belki de mesele sadece bana ait değil.
Belki de çoğu insan böyle.
Sadece kimse açık açık söylemiyor.
Herkes bir şeyleri içinde tutuyor.
Herkes bir noktada yoruluyor.
Ama hayat devam ettiği için…
devam ediyormuş gibi yapıyoruz.
Küçük Bir Hatırlatma
Her şeyi çözmek zorunda değiliz.
Her şeyi anlatmak da zorunda değiliz.
Ama en azından…
kendimize karşı dürüst olabiliriz.
“Ben biraz yorgunum” demek bile bazen yeter.
Çünkü insan,
kendi hislerini kabul ettiğinde
biraz daha hafifliyor.
